Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Νήσος Πάτμος

Νήσος Πάτμος
flag-gr.gif (8418 bytes)


Νομός Δωδεκανήσου


navset1_top.gif (1890 bytes)
navset1_mid1.gif (1217 bytes)
navset1_mid2.gif (1249 bytes)
navset1_mid3.gif (1154 bytes)
navset1_mid4.gif (1104 bytes)
navset1_bo.gif (1775 bytes)
Patmos1.jpg (22829 bytes)
Ιστορία

Πρώτοι κάτοικοι του νησιού θεωρούνται οι Κάρες. Μετά ήρθαν οι Δωριείς και οι Ίωνες. Υποστηρίζεται πως στην Πάτμο έφτασε o Ορέστης μετά το φόνο της μάνας του για να γλιτώσει από τις Ερινύες. Στην αρχαιότητα αναπτύχθηκε πολιτισμός χωρίς ιδιαίτερες εκλάμψεις. Οι Ρωμαίοι τη χρησιμοποίησαν σαν τόπο εξορίας. Εξόριστος των Ρωμαίων έφτασε εδώ ο Ιωάννης Θεολόγος το 95 και έγραψε την Αποκάλυψη στη σπηλιά κάτω από το μοναστήρι. Από τον 4ο μέχρι τον 7ο αι. μ.Χ. η Πάτμος είναι ήδη σημαντικός τόπος προσκυνήματος του χριστιανικού κόσμου. Στη συνέχεια το νησί ερημώθηκε από πειρατικές επιδρομές. Τον 11ο αι. έγινε μια νέα αρχή με την ίδρυση του μοναστηριού-κάστρου από το μοναχό Χριστόδουλο στη θέση κάποιου αρχαίου ναού της Άρτεμης. Οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν γύρω του για να μπορούν να προστατευθούν από ξαφνικές επιθέσεις. Η εξουσία της Εκκλησίας εδραιώθηκε (εννοούμε τη διοικητική και οικονομική) με την ένταξη του νησιού στη δικαιοδοσία του μοναστηριού επί αυτοκράτορα Αλέξιου Α' Κομνηνού (1088). Το νησί κατακτήθηκε από τους Ενετούς το 1207 και αργότερα (1537) από τους Τούρκους. Το 1669 κατέφυγαν στην Πάτμο Ενετοί πρόσφυγες από την Κρήτη. Το 16ο αι., με την ανάπτυξη της ναυτιλίας, οι Πάτμιοι διακρίθηκαν σαν καπετάνιοι, ναυπηγοί και έμποροι. Απέκτησαν δύναμη, έφεραν πλούτη στο νησί, έφτιαξαν μεγάλα σπίτια. Οι μοναχοί αναγκάστηκαν να αυτοπεριορίσουν τις δικαιοδοσίες τους. Τα αρχοντικά γέμισαν έπιπλα, ασημικά, καθρέφτες επίχρυσους, στολίδια, αντικείμενα αξίας. Όσοι έκαναν στεριανές δουλειές έγιναν σπουδαίοι μαστόροι της πέτρας, του ξύλου και του μάρμαρου. Το 1713 ιδρύθηκε η Πατμιάδα Σχολή. Το νησί άρχισε να παρακμάζει ύστερα από την επικράτηση του ατμόπλοιου. Σήμερα το νησί έχει 3.049 κατοίκους.
Πάτμος ή Χώρα

patmos.jpg (16573 bytes)

Η πρωτεύουσα του νησιού, Πάτμος ή Χώρα, χτίστηκε το 13ο αι. Τα αρχοντικά και τα μικρόσπιτα σκαρφαλώνουν στις πλαγιές του λόφου, 150 μ. από τη θάλασσα και αγκαλιάζουν το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Εδώ πάνω η λαϊκή αρχιτεκτονική θριάμβευσε. Παντού σπίτια κατάλευκα. Άλλα αρχοντικά - Λεούση, Καλλιγά, Σημαντήρη, Μαλανδράκη, Βάλβη, Νατάλη, Φτέρη - και άλλα μικρότερα, δεμένα με στοές-περάσματα, δρομάκια-λαβύρινθους που βγάζουν όπου εκείνα θέλουν, δώματα σκεπασμένα με πλακάκια, σκάλες, πεζούλια, «φαλτσογωνιές», ανάμεσά τους μικρές εκκλησίες και αυλές που ποτέ δεν τους λείπουν τα λουλούδια. Υπάρχουν δυο πλατείες, η μια κοντά στην αγορά, αληθινό μπαλκόνι με θέα στο πέλαγος. Τα μεγάλα σπίτια, τα καπετανόσπιτα, χτίστηκαν το 16ο αι., όταν η Πάτμος γνώρισε ακμή σαν εμπορική και ναυτική δύναμη. Έχει 750 κατοίκους.
Αξιοθέατα αποτελούν:

  • Το αντρικό μοναστήρι-κάστρο του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου ή μοναστήρι της Αποκάλυψης. Αποτελεί Πατριαρχική Εξαρχία και ο ηγούμενος είναι Πατριαρχικός Έξαρχος και υπάγεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Βρίσκεται στο κέντρο της Χώρας. Δεσπόζει με το βαρύ σκούρο όγκο του. Χαρακτηριστικό οχυρωματικό, μεσαιωνικό, μοναστηριακό κτίσμα με καταπληκτική θέα. Από την ταράτσα και τις αυλές του φαίνεται μεγάλο μέρος του νησιού, το λιμάνι κάτω, η Χώρα τριγύρω, μια εικόνα όλο τρούλους και δώματα. Όταν ο ορίζοντας είναι ανοιχτός, φαίνονται γύρω γύρω η Σάμος, η Λέρος, η Κάλυμνος, η Αμοργός και η Νάξος. Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1088 από το μοναχό Χριστόδουλο Λετρινό με δωρεά του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Α' Κομνηνού. Είναι καθαρά βυζαντινό. Γρήγορα πέρασε στην εξουσία του Πατριαρχείου και αποτέλεσε πόλο έλξης του χριστιανικού κόσμου και ταυτόχρονα έκανε την Πάτμο θρησκευτικό πνευματικό κέντρο. Το κτίριο περιβάλλεται από οχυρωμένο περίβολο με επάλξεις. Η εκκλησία του είναι εγγεγραμμένη σταυροειδής με τρούλο που στηρίζεται σε τέσσερις κολόνες, έχει θαυμάσιο ξυλόγλυπτο τέμπλο μεταγενέστερο (1820). Γύρω της υπάρχουν πέντε παρεκκλήσια. Σ' ένα απ' αυτά βρίσκεται το σκήνωμα του μοναχού Χριστόδουλου. Στο θησαυροφυλάκιο του μοναστηριού φυλάγονται κοσμήματα και κειμήλια μεγάλης αξίας, Βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες, σταυροί με διαμάντια, ρουμπίνια, δισκοπότηρα, βαριά κεντήματα, βυζαντινά χειρόγραφα, μικρά εικονίσματα επίχρυσα και λείψανα πολλών οσίων. Σημαντική είναι επίσης η βιβλιοθήκη με 2.000 κείμενα και 900 κώδικες, 13.000 έγγραφα που αφορούν την ιστορία του μοναστηριού και τα πρώτα χειρόγραφα του ιδρυτή του Χριστόδουλου.
PatmosAndrikoMonastiri.jpg (18429 bytes)
PatmosAndrikoMonastiriEsoterikiapopsi.jpg (17732 bytes)
Το ανδρικό μοναστήρι της Πάτμου
Εσωτερική άποψη του ανδρικού μοναστηριού
  • Το σπήλαιο της Αποκάλυψης, στα μισά του δρόμου από τη Χώρα στη Σκάλα. Σύμφωνα με την παράδοση, εδώ έγραψε την Αποκάλυψή του o Άγιος Ιωάννης Θεολόγος όταν έφτασε το 95 στην Πάτμο εξόριστος των Ρωμαίων. Μπροστά από το άνοιγμα του σπηλαίου, κατεβαίνοντας μερικά σκαλιά, υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Άννας, που ιδρύθηκε από το μοναχό Χριστόδουλο και ανακαινίστηκε το 17ο αι.
PatmosSpilaioApokalipsis.jpg (20725 bytes)
Το σπήλαιο της Αποκάλυψης
  • Το Βαπτιστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, στο λιμάνι.
  • Η Πατμιάδα Σχολή πλάι στο σπήλαιο. Ιδρύθηκε το 1713 και υπήρξε κέντρο των υπόδουλων Ελλήνων, ιδιαίτερα στη διάρκεια της Επανάστασης 1821. Λειτούργησε σαν εφτατάξια εκκλησιαστική σχολή. Μαθητές της κατά καιρούς αναδείχτηκαν σε εκκλησιαστικούς ηγέτες. Σήμερα παραμένει ιερατική σχολή αναγνωρισμένη από το κράτος. Το καινούριο κτίριο χτίστηκε με δωρεές.
PatmosSpilaioApokalipsis1.jpg (22444 bytes)
Η Πατμιάδα Σχολή πλάι στο σπήλαιο
  • Στη Χώρα, τα ερείπια του σπιτιού και το μνημείο του ιδρυτικού μέλους της Φιλικής Εταιρείας Εμμανουήλ Ξάνθου.
Σκάλα

PatmosSkala.jpg (20582 bytes)

Η μονοκρατορία του λευκού διακόπτεται εδώ από τα λουλουδιασμένα μπαλκόνια και τις αυλές. Η κωμόπολη, που έχει εξελιχθεί σε κοσμοπολίτικο κέντρο, χτίστηκε στη θέση της αρχαίας Φοράς και απλώνεται στους πρόποδες του βουνού Καστέλλι. Στη Σκάλα πλευρίζουν τα πλοία της γραμμής, ενώ στο νέο μεγάλο μόλο είναι δεμένα χειμώνα-καλοκαίρι διάφορα σκάφη. Τα παλιά σπίτια είναι σκεπασμένα με πεταλόχωμα, όπως λέγονται στα Δωδεκάνησα τα κυκλαδίτικα δώματα. Τα πιο καινούρια έχουν στέγες από κεραμίδια. Η Σκάλα απέχει 3 χλμ ΒΑ από τη Χώρα και έχει 1.350 κατοίκους.
Αξιοθέατα αποτελούν:
  • Τα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης στην πλαγιά του υψώματος Καστέλλι. Σώζονται τμήματα οχυρωματικού τείχους και τρεις πύργοι (3ος αι. π.Χ.). Στην περιοχή αναφέρεται η ύπαρξη αρχαίου νεκροταφείου. Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο τέλος του παραλιακού δρόμου, με θέα όλη τη Σκάλα και τους πίσω λόφους.


PatmosSkala2.jpg (25336 bytes)


Άρκοι. Μια αγκαλιά νησιά, περισσότερα από 15, σε απόσταση 8 ν.μ. από την Πάτμο και στα βόρεια των Λειψών. Στο μεγαλύτερο από τα νησάκια αυτό ζουν 70 άνθρωποι - τα υπόλοιπα είναι ακατοίκητα. Το λιμάνι είναι κρυμμένο στο βάθος του διπλού φιορδ που σχηματίζουν οι ξέρες, καλά προστατευμένο και απάνεμο. Το ψαροχώρι έχει μικρά παλιά πέτρινα σπίτια όχι ασβεστωμένα, με ξερολιθιές ανάμεσά τους. Οι Αρκοί συνδέονται με την Πάτμο καθημερινά το καλοκαίρι και μια φορά τη βδομάδα το χειμώνα (1 ώρα και 15').

πατμος

"Εγενόμην εν Πάτμω" [11. Στο Κάστρο - Μοναστήρι του Θεολόγου]


Κάθε χρόνο, στις 26 Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία γιορτάζει τη Μετάσταση Ιωάννου του Θεολόγου. Σήμερα λοιπόν κι εμείς λέμε να ταξιδέψουμε νοερά στην Πάτμο ξανά, όπου ο "ηγαπημένος μαθητής", ο Ιωάννης, το 95 μ.Χ., απόχτησε θέα του Αθέατου και στις μέρες μας υφίσταται εκεί το περιώνυμο Κάστρο και Μοναστήρι, που φέρει τ' όνομά του.


Ως γνωστόν, βρεθήκαμε στην Πάτμο πριν κάμποσες μέρες (από 1 μέχρι 3 Σεπτεμβρίου 2009) και θαυμάσαμε από κοντά και ιδίοις όμμασι τα κορυφαία πράγματι έργα της Τέχνης και της Πίστης των προπατόρων μας σ' εκείνον τον ιερό τόπο.


Μόλις διαβείς την Πύλη του Κάστρου, παντού τριγύρω σου αισθάνεσαι το Ιερό (με κάθε έννοια) να έχει μόλις διαβεί ευεργετικό από τον τόπο ετούτον! Η απόλυτη λευκότης των τοίχων συναρμόζεται άριστα με τις γλυκόηχες καμπάνες, αλλά και τις πνοές των παντοειδών Αέρηδων!


Τα κτίσματα, στο εσωτερικό του Κάστρου, είναι από δαιδαλώδη έως λαβυρινθώδη. Οι αψίδες αποτελούν ανοίγματα προς την άκρα εσωτερικότητα, οδηγώντας μάλιστα τους υποψιασμένους προς την παραμέσα Ψυχή των Πραγμάτων.


Το Καθολικό της Μονής του Θεολόγου δεσπόζει και καθυποβάλλει τον επισκέπτη, τόσο με τις αξιοθαύμαστες τοιχογραφίες του, όσο και με την αίσθηση του θείου που διασώζει εντός. Η συγκίνηση στη θέα τέτοιων αριστουργημάτων μάς είναι έκδηλη από τον εξωνάρθηκα ήδη!


Κατάφορτος ο εξωνάρθηκας από τις πινελιές των αιώνων και ζωγράφων αφοσιωμένων του 17ου αιώνα, οι οποίοι ιστόρησαν παραστάσεις χρωματικά φιλικές και μορφές που μάς καλοδέχονται. Οι μαρμάρινοι κίονες είναι του 7ου αιώνα, από παλαιότερη βασιλική.


Ο κοσμοχαλαστής Χρόνος δεν έχει -ευτυχώς- νικήσει τις Μορφές, δεν έχει καταλύσει τα χνάρια, παρά τις όσες πληγές έχει διαιώνια επιφέρει στο σώμα και στα ενδύματά τους. Ανθίστανται κι επιμένουν, επιδεκτές στους καλούς επιστήμονες - συντηρητές της Μονής!


Η κεντρική Πύλη του Καθολικού, λιθόγλυπτη εξαιρετικά με σχέδια λεπτεπίλεπτα, διασώζει ακοές μυριάδων Εισερχομένων κι Εξερχομένων διαιώνια, οι οποίοι έχουν κατατεθεί στ΄ Αρχεία είτε της Μνημοσύνης, είτε της Λησμοσύνης. Καταγράφει κι εμάς ολοένα..., σε ποιο Αρχείο άραγε;;; Σίγουρα στο δεύτερο...


Μπροστά στην Τοιχογραφία των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, αναθυμάμαι το λαϊκό δίστιχο, το οποίο έχω παλαιόθεν ταμιεύσει από κάποιον Ζακύνθιο γέροντα: "Σαράντ' Αγίοι βοηθάτε μου κι ένα θεριό με πνίγει / να το σκοτώσω δεν μπορώ, να φύγω δε μ' αφήνει".


Εκεί δίπλα, σε μικρό παρεκκλήσιο, θησαυρίζεται το Λείψανο του Οσίου Χριστοδούλου του Κτήτορος της Μονής. Ο Χριστόδουλος ο Λατρηνός άρχισε το 1088 να χτίζει τον Μοναστήρι, έχοντας λάβει από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ τον Κομνηνό την Πάτμο ως καταφύγιο από τον διωγμό που υφίστατο από τους Τούρκους.


Το πολυξυλόγλυπτο Τέμπλο, έργο πολύτιμο του 15ου αιώνα, και οι πολυπρισματικές ΜεταΜορφώσεις του Ιερού επιτείνουν τα ήδη αναπεπταμένα μας συναισθήματα! Κι εμείς και όσοι βρίσκονται δίπλα μας από τις διάφορες φυλές της γης, παραμένουν θαυμάζοντας "με ανοιχτό το στόμα"!!!


Κάτω από τον τρούλο του Παντοκράτορα αισθανόμαστε απαξάπαντες δέος το ανεπανάληπτο!... Είναι πράγματι αλήθεια εκείνο που πρεσβεύει η ορθόδοξη ναοδομία: Ο τρούλος όντως γειώνει τον Ουρανό και ουρανίζει τα χαμερπή της καθημερινότητάς μας!


Στη νότιο θύρα του ναού, δεξιά μας, ξανοίγεται ένα μικρό παρεκκλήσιο, το επονομαζόμενο "της Κυρίας των Αγγέλων", δημιούργημα του 12ου αιώνα, εξίσου όμορφο και κατανυκτικό.


Η υπεύθυνα διαρρυθμισμένη και επιστημονικά συντηρημένη Βιβλιοθήκη της Μονής, κρυμμένη στα σπλάχνα του Κάστρου, αποτελεί κυριολεκτικά θησαυρό! Το περιεχόμενό της μπορούμε να το κατατάξουμε σε τρεις μεγάλες ενότητες: Α) τους Κώδικες (χειρόγραφα, με κυριότερο τον "Πορφυρού Κώδικα"), Β) τα Έγγραφα και Γ) τα Παλαίτυπα.


Το Μέγα Σκευοφυλάκιο εκτείνεται σε δύο ορόφους κι εδώ φυλάσσονται όλα τα τιμαλφή και αξιομνημόνευτα κειμήλια της Μονής του Θεολόγου.


Μεταξύ αυτών η ψηφιδωτή εικόνα του Αγίου Νικολάου του 11ου αιώνα, υφαντά και άμφια χρυσοκέντητα, ασημένια και χρυσά σκεύη, π.χ. η μίτρα του Πατριάρχη Νεόφυτου Στ΄, με πολύτιμα πετράδια και χρυσό.


Εδώ φυλάσσεται και η εικόνα του Νυμφίου, έργο Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, όπως και κάποια σημαντικά έργα λιθογλυπτικής και μαρμαρογλυπτικής, ούτως ή άλλως κομψοτεχνήματα.


Και η περιδιάβασή μας συνεχίζεται, έχοντας εισπράξει τόσες και τέτοιες πληροφορίες, τις οποίες μάς φαίνεται αδύνατον ότι μπορούμε ν' αφομοιώσουμε, τόσο τουλάχιστον γόνιμα, όσο αρμόζει σε τέτοιες επισκέψεις.


Όλα καλοσυντηρημένα και απαστράπτοντα! Όλα συμμετρικά και διαυγέστατα: Από τους θωπευτικούς ίσκιους έως τις φωτοσκιάσεις, από το υπέρλευκο των κτιρίων έως το απόλυτο γαλάζιο τ' Ουρανού!


Πώς μπορεί κανείς να ξεφύγει από τον Ήσκιο του Θεολόγου; Μα και ο ίδιος δεν ξέφυγε από την Αποκάλυψη του Παμμέγιστου Αγαπώντος! Όλοι όσοι βρεθήκαμε στον τόπο εκείνον της αποκεκαλυμμένης Θεολογίας, παραμένουμε αιχμάλωτοι του Λόγου και των Χρωμάτων, του Λευκού Φωτός και της πνευματικής Καθαρότητας, της σιωπής του Ιωάννη και του δέους των εκ περάτων Επισκεπτών του εξακουστού ετούτου Καστρομονάστηρου!

Μοναστήρι Αγίου Ιωάννη θεολόγου

Μοναστήρι Αγίου Ιωάννη θεολόγου Φωτογραφίες - Portfolio 2

ΠΑΤΜΟΣ PHOTOGALLERY

Ξεχωριστές φωτογραφίες της Πάτμου

Το σπήλαιο της Αποκάλυψης

Το σπήλαιο της Αποκάλυψης

ΙΕΡΟΝ ΣΠΗΛΑΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ

Η σπηλιά της αποκάλυψης βρίσκεται στη Πάτμο στο μέσον περίπου της διαδρομής από το λιμάνι της Σκάλας μέχρι τη χώρα. Η χριστιανική παράδοση υποστηρίζει ότι μέσα στη σπηλιά σχίστηκε ο βράχος και από εκεί, από τρεις μικρότερες σχισμές που συμβολίζουν την Αγία τριάδα, ακούγονταν η φωνή του Θεού όταν υπαγόρευε στον Ιωάννη το κείμενο της Αποκάλυψης.
Το σπήλαιο της Αποκάλυψης
Η σπηλιά διαμορφώθηκε σε λατρευτικό χώρο από τον ιδρυτή της μονής της Πάτμου Όσιο Χριστόδουλο. Σήμερα από την είσοδο των κτιρίων της αποκάλυψης κατεβαίνει κανείς αρκετά σκαλοπάτια και πρώτα μπαίνει στον μικρό ναο που βρίσκεται ακριβώς δίπλα ενσωματωμένος με το σπήλαιο. Στα δεξιά του βλέπει τον επιβλητικό χώρο του σπηλαίου.
Το σπήλαιο της Αποκάλυψης
Σπήλαιο της αποκάλυψης Φωτογραφίες
Το ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο

Δεν είναι απίθανο να μιλάμε κάποιες φορές για Ελληνικές «πρωτιές»; Ε, αυτό θα κάνουμε και για την περίπτωση της Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο, το ιστορικό μοναστήρι που αποτελεί εδώ και χρόνια παγκόσμιο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO. Η μονή, είναι το πρώτο μοναστήρι στον κόσμο που συμμετέχει στο Google Art Project και μπορούν οι χρήστες να θαυμάσουν τα περισσότερα από 116 έργα τέχνης που έχουν ψηφιοποιηθεί, εδώ.
image002 (2)
Αν δεν είχατε την τύχη να ταξιδέψετε μέχρι την Πάτμο ακόμα και να το επισκεφτείτε, μπορείτε να περιηγηθείτε στους χώρους του μέσω του Street View, εδώ και να κάνετε έτσι την εικονική, έστω, βόλτα σας σε ένα από τους ελάχιστους χώρους στην Ελλάδα που έχουν ενταχθεί στο Street View.
Λίγη Ιστορία
H μονή χτίστηκε το 1088 στο μέρος που πιστεύεται πως ο Άγιος Ιωάννης έγραψε την τα Ευαγγέλια και την Αποκάλυψη, όταν ο Όσιος Χριστόδουλος, ένας επίσκοπος από τη Βιθυνία, πήρε την άδεια από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Αλέξιο  Κομνηνό τον Πρώτο, να ιδρύσει ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη. Το μοναστήρι χτίστηκε ως φρούριο για να προστατεύεται από τις επελάσεις των πειρατών. Από τότε και στα σχεδόν 1000 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας της, η μονή μαζί με το νησί της Πάτμου, είδε τους Ενετούς να φτάνουν ως κατακτητές το 1208 και τότε δημιουργήθηκε η Χώρα, ο παλαιότερος οικισμός του νησιού, από ανθρώπους που εργάζονταν για το μοναστήρι και ένιωθαν την ανάγκη να είναι προστατευμένοι.  Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, περισσότερες από 100 οικογένειες του Βυζαντίου βρήκαν καταφύγιο στη δυτική πλευρά της χώρας, διαμορφώνοντας ένα πλούσιο οικισμό που είναι γνωστός ως Αλλοτεινά.
Οι Οθωμανοί έφτασαν ως κατακτητές τον 16ο αιώνα και τότε ήταν που παρουσίασε άνθηση το νησί. Απολαμβάνοντας ειδικό φορολογικό καθεστώς από τους νέους κατακτητές, οι κάτοικοι του νησιού επένδυσαν στη ναυτηλία και το εμπόριο, με την ευμάρεια της εποχής να αποτυπώνεται σε κάποια από τα σπίτια που υπάρχουν ακόμα και τώρα και χτίστηκαν τον 16ο και 17ο αιώνα.
Η εποχή της ευμάρειας τελείωσε το 1659 όταν ο Francesco Morosini, ενετός Δόγης, κατέκτησε και πάλι το νησί για τους Ενετούς. Μετά την πτώση του Ηρακλείου το 1669 στα χέρια των οΘωμανών, αρκετοί ενετοί βρήκαν καταφύγιο στο νησί, διαμορφώνοντας ένα άλλο οικισμό, τα Κρέτικα.  Οι αιώνες περνούν μέχρι και την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς στις αρχές του 20ου αιώνα.
Ανεξάρτητα από τον αριθμό και την εθνικότητα των κατακτητών, για σχεδόν μία χιλιετηρίδα, η Πάτμος και και μονή του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου, αποτελεί προσκύνημα και χώρο λατρείας, αλλά και μάθησης για τους ορθόδοξους του κόσμου, αλλά και σημείο αναφοράς, ανεξάρτητα της θρησκευτικής πεποίθησης που μπορεί να έχει κανείς. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, το συγκρότημα της Μονής και η Χώρα, έχουν χαρακτηριστεί από την UNESCO ως μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς και φυσικά, είναι χιλιάδες οι επισκέπτες κάθε χρόνο που πραγματοποιούν το προσκύνημά τους και τις διακοπές τους στο πανέμορφο νησί.

Ποιά είναι τα Εγκληματικά Δόγματα

 

Ποιά είναι τα Εγκληματικά Δόγματα


Ποιά είναι τα Εγκληματικά Δόγματα
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΔΟΓΜΑΤΑ
Νικόλαος I. Σταυριανίδης,


Πρωτόδικης Δ.Δ.. διπλωματούχος DEA Δημοσίου Δικαίου, DEA Φιλοσοφίας του Δικαίου
Εγκληματικά θρησκευτικά δόγματα είναι εκείνα, το περιεχόμενο των οποίων επιβάλλει ή επιτρέπει την τέλεση εγκλημάτων, είτε ως μέρος λα­τρείας είτε ως θεμιτή πρακτική.

Με τον όρο «εγκλήματα» πρέπει εδώ να νοηθούν οι παραβάσεις δια­τάξεων του νόμου μιας δημοκρατικής χώρας εφόσον συνδέονται είτε από τη φύση τους είτε «εν τοις πράγμασι»:

—  με ουσιώδη παραβίαση των γενικώς παραδεδεγμένων ανθρωπίνων δι­καιωμάτων.
— με σοβαρή προσβολή της δημοσίας τάξεως ή ασφαλείας ή σημαντι­κού κοινωνικού συμφέροντος από τα συνταγματικώς προστατευόμενα (π.χ. περιβάλλον).
— με δημιουργία ή διατήρηση μη δημοκρατικών και αυστηρά πειθαρχημένων οργανωτικών δομών στο πλαίσιο των οποίων καλλιεργούνται συστη­ματικά αξίες και πρακτικές ασυμβίβαστες προς τις συνταγματικές αξίες και τα ήθη της δημοκρατικής χώρας που απορρέουν από το σύνταγμα (συνταγμα­τικά χρηστά ήθη).
Με τον όρο «θρησκευτικά δόγματα» πρέπει εδώ να νοηθούν εκείνα τα δόγματα, τα οποία ανεξαρτήτως του όποιου χαρακτηρισμού τους ως «φι­λοσοφικά», «ψυχολογικά», «κοσμοθεωριακά» κ.ο.κ., συνδέονται με κάποια ερμηνεία ή παρουσίαση του τι είναι το ουσιαστικό στην ύπαρξη του ανθρώπου και με βάση αυτόν τον καθορισμό του νοήματος της ανθρώπινης υπάρξεως, προτρέπουν, αμέσως ή εμμέσως, στη συμμόρφωση του όλου τρόπου ζωής του ανθρώπου με τον καθορισμό αυτό.

Είναι έτσι εγκληματικά τα εξής θρησκευτικά δόγματα:

1) Ότι καλό είναι το να κάνει κανείς αυτό που θέλει επιβάλλοντας τη θέλησή του πάνω στους άλλους με οποιοδήποτε μέσον, καλό ή κακό, θεμιτό ή αθέμιτο.

2) Ότι δεν υπάρχει πραγματικά, αληθινά, αλλά μόνον κατά φαντασία ή εκ πλάνης, η διάκριση μεταξύ καλού και κακού, και ότι ο άνθρωπος πρέπει, για να εκπληρώσει τον προορισμό του, να βιώνει έμπρακτα την υπέρβαση της διακρίσεως αυτής κάνοντας κακό ή εξευτελίζοντας τους άλλους ή τον εαυτό του.

3) Ότι καλό ή κακό είναι αυτό που εκάστοτε, χωρίς ή με ασήμαντες προϋποθέσεις ουσίας ή διαδικασίας, ορίζεται ως τέτοιο από την ηγεσία της θρησκείας ή εκκλησίας ή οργανώσεως.

4) Ότι καλό είναι η κατά το δυνατόν άνευ αντιρρήσεων ή σκέψεων υποταγή και υπακοή σε κάποιον ή κάποιους που πρεσβεύουν ή θεωρούνται ότι ενσαρκώνουν κάποιο από τα παραπάνω δόγματα.

5) Ότι ηθικό είναι εκείνο που συντελεί στην εξουδετέρωση με οποιοδήποτε μέσο, κάθε ιδεολογίας ή κάθε προθέσεως διαφορετικής ή αντίθετης από την ιδεολογία και τις προθέσεις της συγκεκριμένης ομάδος, η οποία προ­βάλλεται ως γενική και απόλυτη συνταγή για τη λύση όλων των προβλημά­των της ανθρωπότητας.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΔΙΑΛΟΓΟΣ» ΤΕΥΧΟΣ 3 (1995)

http://www.egolpion.com/